Je loopt langs de oude Surinamekade op het KNSM eiland in Amsterdam, je ziet een laatste spoor van een verleden
als goederenhaven. Een sprankel licht. Je grijpt snel je camera uit de tas en verwisselt de volle geheugenkaart.
Plat op je buik maak je een foto van het symbool van het verleden in een moderne omgeving. Havensporen
fotograferen.
Voor mij een lichte handeling die automatisch gaat zonder na te denken hoe ik mijn camera oppak, hoe ik de
geheugenkaart wissel, en welk standpunt ik inneem.
Voor fotograaf Peter Verzendaal handelingen die complexer zijn.
Een camera bedienen en oppakken met twee voor een groot deel verlamde handen is een opgave. Je verplaatsen in
een rolstoel omdat je benen niet meer functioneren, maakt het innemen van een goed standpunt voor een foto een
heel andere handeling.
Dat maakt Peter tot een bijzonder fotograaf, een bijzonder mens die ondanks dat alles ons met zijn camera
van dat zo NORMALE laat genieten.
Fotografie kleur, Peter Verzendaal.
Fotografie zwartwit, James van Leuven.